تبعیض در مسکن زمانی اتفاق می‌افتد که یک صاحبخانه، مدیر املاک، دلال یا سایر ارائه دهندگان خدمات مسکن، بر اساس ویژگی‌های محافظت‌شده با کسی رفتار ناعادلانه‌ای داشته باشند. طبق قانون ایالت نیویورک و شهر نیویورک، ویژگی‌های محافظت‌شده شامل نژاد، رنگ پوست، ملیت، جنسیت، هویت جنسیتی، معلولیت، مذهب، گرایش جنسی، منبع درآمد قانونی (مانند بخش ۸ یا کوپن‌های مسکن)، کشور مبدا، وضعیت مهاجرت و موارد دیگر می‌شود.

تبعیض منبع درآمد زمانی اتفاق می‌افتد که صاحبخانه، مشاور املاک یا سایر ارائه‌دهندگان خدمات مسکن از پذیرش کوپن یا یارانه مسکن خودداری کنند یا به دلیل استفاده مستاجر از کوپن یا یارانه مسکن، با او رفتار نامناسبی داشته باشند یا به دلیل منبع درآمد قانونی فرد، با او متفاوت رفتار کنند. این عمل طبق قانون شهر نیویورک و ایالت نیویورک غیرقانونی است.

منابع قانونی درآمد شامل کوپن‌های مسکن مانند بخش ۸ و برنامه‌های کمک اجاره مانند CITYFHEPS، FHEPS، SOTA و HASA می‌شود. طبق قانون، صاحبخانه‌ها همچنین باید کوپن‌های ودیعه و کمک‌های اضطراری یک‌باره ("معاملات یک‌باره") را که اجاره، ودیعه‌های امنیتی، هزینه‌های نقل مکان یا کارمزد کارگزار را پوشش می‌دهد، بپذیرند.

اگر یک ارائه دهنده خدمات مسکن یا مشاور املاک موارد زیر را رعایت کند، ممکن است بر اساس منبع درآمد خود تبعیض را تجربه کرده باشید:

• با گفتن چیزهایی مثل «کوپن ممنوع» یا «فقط افراد شاغل» از اجاره دادن یا فروختن به شما بر اساس منبع درآمدتان خودداری می‌کند؛
• از پر کردن مدارک لازم برای کوپن خودداری می‌کند؛
• بر اساس منبع درآمدتان، شما را از درخواست آپارتمان منصرف می‌کند؛
• شما را ملزم می‌کند که فوراً «به خانه نقل مکان کنید» و منتظر بازرسی واحد یا تأیید مدارک نمی‌ماند؛
• الزاماتی را برای درخواست‌ها تعیین می‌کند که برآورده کردن آنها با کوپن غیرممکن است، مانند اعمال حداقل درآمد (مثلاً «برای درخواست، باید ۴۰ برابر اجاره بها درآمد داشته باشید»)؛
• بعد از اینکه به داشتن کوپن مسکن اشاره می‌کنید، ارتباط را قطع می‌کند یا شما را «در خلوت خود» می‌بیند، که اغلب برای جلوگیری از تبعیض آشکار است.

اگر یک ارائه دهنده خدمات مسکن یا مشاور املاک موارد زیر را داشته باشد، ممکن است اشکال دیگری از تبعیض در مورد مسکن را تجربه کرده باشید:

• در مورد وضعیت مهاجرت شما سوال می‌کند یا شماره یا کارت تأمین اجتماعی شما را درخواست می‌کند. طبق قانون شهر نیویورک، این امر تبعیض در مورد وضعیت مهاجرت یا ملیت محسوب می‌شود.
• به دلیل ویژگی‌های محافظت‌شده شما، قیمت‌های اجاره یا فروش یا شرایط قرارداد/اجاره‌نامه متفاوتی را ارائه می‌دهد؛
• نشان می‌دهد که یک آپارتمان «دیگر در دسترس نیست» حتی اگر پس از اطلاع از ویژگی(های) تحت حمایت شما، همچنان در دسترس باشد؛
• تعداد افراد یا کودکانی را که می‌توانند در یک آپارتمان زندگی کنند محدود می‌کند. در بیشتر موارد (اما نه همه) شرایط، این امر تبعیض بر اساس وضعیت خانوادگی، وضعیت تأهل، وضعیت مشارکت یا وجود فرزندان محسوب می‌شود.
• از ارائه تسهیلات بر اساس معلولیت یکی از اعضای خانواده خودداری می‌کند یا درخواست شما را برای داشتن حیوان خانگی حامی عاطفی یا حیوان کمکی رد می‌کند.

قوانین شهر نیویورک برخی از قوی‌ترین حمایت‌ها را در کشور در برابر تبعیض در مسکن، از جمله تبعیض بر اساس منبع درآمد، ارائه می‌دهد. علاوه بر این، قانون حقوق بشر ایالت نیویورک، تبعیض بر اساس منبع درآمد را در سراسر ایالت ممنوع می‌کند. قانون مسکن عادلانه فدرال، حمایت‌های محدودتری ارائه می‌دهد، اما تبعیض بر اساس نژاد، رنگ پوست، ملیت، جنسیت، مذهب، وضعیت خانوادگی و معلولیت را نیز ممنوع می‌کند.

آنچه اتفاق افتاده را مستند کنید. همه چیز را بنویسید: تاریخ‌ها، نام‌ها و آنچه گفته یا انجام شده است. شواهدی مانند تبلیغات، فهرست‌ها، درخواست‌ها، ایمیل‌ها، پیامک‌ها، اظهارات شاهدان و پیام‌های صوتی را ذخیره کنید. در ایالت نیویورک، می‌توانید به طور قانونی تماس‌های تلفنی یا مکالمات حضوری را بدون رضایت مشاور املاک ضبط کنید (این کار در همه ایالت‌ها قانونی نیست). برای گزارش تبعیض یا درخواست کمک، می‌توانید با سازمان‌ها یا نهادهای دولتی زیر تماس بگیرید:

• کمیسیون حقوق بشر نیویورک، ۲۱۲-۴۱۶-۰۱۹۷، یا با شماره ۳۱۱ تماس بگیرید و «کمیسیون حقوق بشر نیویورک» را درخواست کنید.
• بخش حقوق بشر ایالت نیویورک
• مرکز دادگستری مسکن عادلانه
• شما همچنین می‌توانید با تماس با دفتر محله در منطقه خود، تبعیض را به انجمن کمک‌های حقوقی گزارش دهید:
  • منهتن: 212-426-3000
  • بروکلین: 718-722-3100
  • برانکس: 718-991-4600
  • کوئینز: 718-286-2450
  • ایالتن آیلند: 347-422-5333

اگر شکایتی را نزد کمیسیون حقوق بشر نیویورک یا بخش حقوق بشر ایالت نیویورک ثبت می‌کنید، باید در بیشتر شرایط ظرف یک (1) سال شکایت خود را ثبت کنید. اگر تصمیم به طرح شکایت در دادگاه دارید، باید ظرف سه (3) سال شکایت خود را ثبت کنید. شما فقط باید یک مکان را برای ثبت شکایت انتخاب کنید، اما می‌توانید بین دادگاه (دادگاه فدرال یا دیوان عالی ایالت نیویورک)، کمیسیون حقوق بشر نیویورک و بخش حقوق بشر ایالت نیویورک یکی را انتخاب کنید.

خیر. ثبت شکایت در کمیسیون حقوق بشر نیویورک یا بخش حقوق بشر ایالت نیویورک رایگان است. همچنین می‌توانید از طریق سازمان‌های غیرانتفاعی یا سازمان‌های خدمات حقوقی، واجد شرایط دریافت کمک حقوقی رایگان باشید. در دادگاه، ممکن است هزینه‌ای اعمال شود، اما اگر درآمد کمی دارید، می‌توانید درخواست معافیت از هزینه را بدهید.

سازمان شهرداری یا ایالت، ادعای شما را بررسی خواهد کرد. اگر سازمان تشخیص دهد که تبعیضی رخ داده است، ممکن است اقدامات اصلاحی مختلفی را انجام دهد. آنها می‌توانند به صاحبخانه‌ها یا دلالان دستور دهند که برای شما مسکن فراهم کنند یا به شما خسارت (پول) بپردازند. شهرداری و ایالت همچنین می‌توانند بر کسب و کار صاحبخانه یا دلال نظارت کنند، آنها را مجبور به تغییر سیاست‌های خود کنند یا از آنها بخواهند که برای شما مسکن فراهم کنند.

بخش حقوق بشر ایالت نیویورک راهنمایی‌هایی تهیه کرده است که می‌توانید آنها را پیدا کنید. اینجا کلیک نمایید.

کمیسیون حقوق بشر نیویورک سوالات متداول قابل دسترسی برای آژانس معاملات املاک, مالکانو مستاجرین.

اطلاعات این سند توسط The Legal Aid Society فقط برای مقاصد اطلاعاتی تهیه شده است و مشاوره حقوقی نیست. هدف از این اطلاعات ایجاد رابطه وکیل و مشتری نیست و دریافت آن به منزله رابطه وکیل و مشتری نیست. شما نباید بدون داشتن مشاور حقوقی حرفه ای به هیچ اطلاعاتی عمل کنید.