نه همیشه. قرار است وام‌دهنده سلب مالکیت تمام ساکنان ساختمان را نام ببرد تا آنها را از سلب مالکیت مطلع کند، اما اغلب فقط از نام‌های ساختگی «جان دو و جین دو» استفاده می‌کند.

علاوه بر سؤال از مالک، اگر مستاجر فکر می‌کند که ممکن است مالکی در توقیف باشد، مستاجر می‌تواند با مراجعه به دفتر دفتری در دیوان عالی کشور در شهرستانی که ملک در آن واقع شده است، اطلاعات بیشتری کسب کند. مردم همچنین می توانند اطلاعات را از وب سایت دفتر دیوان عدالت اداری برای مواردی که در وضعیت فعال هستند، اما همه اطلاعات پرونده در دسترس نیست. به طور کلی، از زمان تشکیل پرونده تا مزایده، یک اقدام سلب مالکیت شش ماه یا بیشتر طول می کشد.

پرداخت‌های اجاره به مالک ادامه می‌یابد، مگر اینکه دادگاه عالی کسی را به عنوان گیرنده برای دریافت اجاره بها در حین توقیف منصوب کند. اگر یک گیرنده منصوب شود، مستاجران باید یک اخطار قانونی به نام "اعلام به وکیل" دریافت کنند که به آنها می گوید دادگاه دستور پرداخت به گیرنده را داده است. مستاجران نباید اجاره بهای خود را به غیر از مالک واگذار کنند مگر اینکه مدرک کتبی دال بر الزام به انجام آن داشته باشند.

مالک قانوناً موظف است به تأمین گرما، آب گرم و برق ادامه دهد و در تمام مدت توقیف تا زمان برگزاری مزایده تعمیرات را انجام دهد. مستاجرین می توانند از مالک در یک اقدام HP در دادگاه مسکن برای دریافت تعمیرات و خدمات ضروری شکایت کنند. قاضی ممکن است به مستاجر اجازه دهد تا وام دهنده را که سلب مالکیت می کند نیز به دلیل علاقه به ملک، به عنوان یک طرف معرفی کند. یک قانون جدید ایالتی وام دهنده را ملزم می کند که پس از صدور حکم توقیف، ملک را حفظ کند.

از اکثر مستاجرین بدون اجاره نامه در عمل خواسته می شود که در یک نقطه در طول یا پس از سلب مالکیت نقل مکان کنند.

اگر در یک آپارتمان تحت کنترل اجاره هستید (کنترل اجاره یا ساختمانی با شش واحد یا بیشتر)، مجبور نیستید در حین یا پس از سلب مالکیت جابجا شوید. اجاره شما پس از سلب مالکیت جان سالم به در می برد و مالک جدید باید به شما اجازه دهد به عنوان مستاجر بمانید. اگر مالک بخواهد ملک را به جای توقیف بفروشد، مالک می‌تواند یک دادرسی تخلیه (به نام دادرسی «توقیف») در دادگاه مسکن ارائه کند. در این شرایط مالک باید با اخطار 30 روزه جهت فسخ اجاره به مستاجر و سپس با اخطار دادخواست و دادخواست به دادگاه مسکن خدمت مستاجر برساند. پس از حضور در دادگاه، مستاجر ممکن است در مورد مصالحه مذاکره کند یا از دادگاه بخواهد تصمیم بگیرد که چقدر زمان برای جابجایی (حداکثر شش ماه) و اینکه آیا «استفاده و اشغال» (معادل پرداخت اجاره) مورد نیاز است یا خیر.

اگر بانک بخواهد مستاجر را به عنوان بخشی از سلب مالکیت اخراج کند، نام مستاجر باید در توقیفنامه ذکر شود و باید با درخواست (پیشنهاد) به دیوان عالی کشور برای صدور حکم تصرف (که گاهی اوقات به آن نامه معاضدت نیز گفته می شود) ابلاغ شود. اگر دادگاه با درخواست وام دهنده موافقت کند، کلانتری می تواند مستاجر را بیرون کند. ممکن است دلایلی برای مخالفت با درخواست وام دهنده (حرکت) وجود داشته باشد، به عنوان مثال، اگر مستاجر اخطاریه نداشته باشد یا اجاره نامه در جریان باشد. بیشتر اوقات، وام دهنده منتظر می ماند تا عملیات سلب مالکیت به پایان برسد و رسیدگی به تخلیه (توقیف) را در دادگاه مسکن ارائه کند.

پس از فروش سلب مالکیت، قانون فدرال بانک یا مالک جدید را ملزم می کند که قبل از طرح دعوای تخلیه در دادگاه مسکن، 90 روز اخطار کتبی به مستاجر بدهد. مستاجرانی که قراردادهای اجاره هنوز معتبر هستند، از جمله مستاجران بخش 8، می توانند برای باقیمانده اجاره نامه خود بمانند مگر اینکه مالک جدید در ملک زندگی کند. قانون جدید حقوق مستاجران تثبیت شده را که اصلاً مجبور به جابجایی نیستند، تحت تأثیر قرار نمی دهد.

در روند تخلیه پس از توقیف، اوراق باید شامل اخطار 90 روزه باشد و یک نسخه تایید شده از سند جدید باید ضمیمه شود یا می توان پرونده را رد کرد. مستاجرین همچنین می توانند تا شش ماه از قاضی برای نقل مکان درخواست کنند.

• دفتر مدیریت دادگاه

اطلاعات این سند توسط The Legal Aid Society فقط برای مقاصد اطلاعاتی تهیه شده است و مشاوره حقوقی نیست. هدف از این اطلاعات ایجاد رابطه وکیل و مشتری نیست و دریافت آن به منزله رابطه وکیل و مشتری نیست. شما نباید بدون داشتن مشاور حقوقی حرفه ای به هیچ اطلاعاتی عمل کنید.